Καθώς ψυχορραγώ - William Faulkner

 

Το 'Καθώς ψυχορραγώ', σε μετάφραση Παναγιώτη Κεχαγιά, έχει μια τόσο συμπαγή αίσθηση που νομίζεις ότι οι χαρακτήρες εγκλωβίζονται κάθε φορά από τον συγγραφέα - κάθε φορά που τους καλεί να αφηγηθούν ένα κομμάτι απ' την ιστορία, και δεν είναι λίγοι ούτε οι χαρακτήρες μα ούτε και οι φορές. Πρόκειται για τα μέλη της οικογενείας Μπάντρεν καθώς και κάποια δευτερεύοντα πρόσωπα μια και η ιστορία έχει να κάνει μ' αυτήν (την οικογένεια) κι εκείνη (την μητέρα-σύζυγο Άντι).

Η Άντι πεθαίνει, δεν κάνω σπόιλερ - συμβαίνει πολύ νωρίς, και σύμφωνα με την επιθυμία της η οικογένεια καλείται να την μεταφέρει στο μακρινό Τζέφερσον με το κάρο με την ίδια μέσα μια κάσα την οποία έχει φτιάξει ένας απ' τους γιους της, ο Κας.

Πέρα από ό,τι θα συμβεί σ' αυτό το βιβλίο, δεν είναι πολλά αλλά ο τρόπος που τα περιγράφει ο Φώκνερ είναι μοναδικός, θα μπορούσα να το προτείνω σε οποιονδήποτε βιβλιόφιλο εξ αιτίας και μόνο των δυο ή μήπως τριών; παραγράφων όπου και περιγράφεται ο θάνατος της ήδη βαριά άρρωστης Άντι. Τελεία.

Από κει και πέρα, έχουμε πέντε παιδιά, τέσσερις γιους και μια κόρη και τον πατέρα Άνσι να ταξιδεύουν, ενώ διάφορα ευτράπελα συμβαίνουν, με τον Φώκνερ να φωτίζει τον καθένα από αυτούς αλλά και τις μεταξύ τους σχέσεις χρησιμοποιώντας σε όχι πολλά σημεία είναι η αλήθεια, περισσότερο στο πρώτο ένα τρίτο του βιβλίου, στοιχεία μοντερνισμού στη γραφή του.

Η ατμόσφαιρα εναλλάσσεται από ζοφερή σε κωμικοτραγική κι από κωμικοτραγική σε δραματική ενώ το κείμενο διαπνέεται από μια ισορροπία η οποία σε συνοδεύει μέχρι το αναπάντεχο φινάλε.

Όσο περνάει η ώρα από τη στιγμή που διάβασα και την τελευταία σελίδα τόσο πιο έντονη είναι η εντύπωση που μου έχει αφήσει το βιβλίο. Οι φορτισμένες περιγραφές στα συμβάντα, ο ρόλος του κάθε χαρακτήρα, η 'φωνή' του μέσα απ' τις αφηγήσεις καθώς και μια τραγική ειρωνεία να πλανάται πάνω από όλα ...

Έχοντας διαβάσει το 'Η βουή και η μανία' , το 'Αβεσσαλώμ, Αβεσσαλώμ' και δυο μεγάλα διηγήματα του Φώκνερ, ίσως αυτό να έγινε πλέον το αγαπημένο μου. Έπονται όμως κι άλλα οπότε ίδωμεν ...

(Πέντε από 5 αστεράκια)



Σχόλια