Οι βαμβακοσυλλέκτες - B. Traven

Τρίτο, για μένα βιβλίο, του B Traven μετά το 'Πλοίο των Νεκρών' και το 'Λευκό Ρόδο'. Δεν έχω διαβάσει κάτι από αυτόν τον συγγραφέα που να μη μου αρέσει, με το Πλοίο να παραμένει το καλύτερο απ' τα τρία. 'Οι βαμβακοσυλλέκτες', σε μετάφραση Κατερίνας Σοφιανού, είναι ένα ενδιαφέρον μυθιστόρημα, βασισμένο όπως και τα άλλα βιβλία του Traven σε αυτοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα. Πρόκειται για τις περιπλανήσεις του Τζέραρντ Γκέιλς σε διάφορα σημεία του Μεξικού προκειμένου να εξασφαλίει τα προς το ζην. Ο Γκέιλς είναι o ήρωας απ' το Πλοίο των Νεκρών ο οποίος καταλήγει στη Λατινική Αμερική, την δεκαετία του 20, μετά την Μεξικάνικη Επανάσταση και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας. Ο Traven καταδεικνύει την στάση των ιδιοκτητών/ εργοδοτών απέναντι στους ιθαγενείς, την εκμετάλλευση, καθώς και τη συνέχιση της αποικιοκρατίας παρά την προάσπιση των δικαιωμάτων τους από τις αρχές. Δεν χρειάζεται να έχετε διαβάσει το Πλοίο βέβαια, γιατί δεν υπάρχει κάποια αναφορά σε ό,τι έχει προηγηθεί.

Ο Γκέιλς θα δουλέψει πρώτα σε μια βαμβακοφυτία μαζί μ' έναν ιθαγενή, έναν Ισπανό και δυο μαύρους Αμερικάνους, όπου επικρατούν άθλιες συνθήκες εργασίες. Από εκεί θα βρεθεί λίγο αργότερα να εργάζεται άπειρες ώρες σε μια αρτοποιία και πάει λέγοντας. Μη σας τα γράψω και όλα.

Η γραφή του Traven είναι απλή, άμεση, μεταφέρει στον αναγνώστη τις ζοφερές συνθήκες εργασίας ενώ πάντα δεν παραλείπει να προσθέσει και το χιούμορ.

Ακρώς ενδιαφέρον το επίμετρο στο τέλος του βιβλίου, ειδικά για όσους δεν έχουν ασχοληθεί με το έργο του B Traven.

(4 από Πέντε αστεράκια)