Σφαγείο 5 - Kurt Vonnegut

  

To Σφαγείο 5 είναι απ' τα πρώτα βιβλία που θυμάμαι στην βιβλιοθήκη του εφηβικού μου δωματίου κι ένα ακόμα από τα τόσα τα οποία έχω διαβάσει και δεν θυμάμαι! Εκείνο το βιβλίο είχε εξώφυλλο ένα διαστημόπλοιο, μη ρωτήσετε εκδόσεις, και χάθηκε κάπου μες στον χρόνο όπως χανόταν ή μάλλον πήγαινε κι ερχόταν ο Μπίλλυ Πίλγκριμ, ο ήρωας του βιβλίου του Βόνεγκατ. Το βιβλίο εκείνο όντως κάπου χάθηκε, η ανάμνηση του περιεχομένου του επίσης κι εγώ βρέθηκα μια και δεν είχα χαθεί εκείνη τη μέρα, στην παράλληλη παρουσίαση του μαζί μ' ένα άλλο βιβλίο του Σουίφτ στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Loggia κάτι μήνες πριν. Χάθηκαν κι αυτοί ως νούμερο. Κι ως χρόνος.

Τότε λοιπόν αποφάσισα να το ξανά-πάρω και να το προσθέσω στην 'ενήλικη' βιβλιοθήκη μου μέχρι πριν μια περίπου βδομάδα οπότε και το έβγαλα για να το ξανά-διαβάσω. Πόσες φορές είναι η αλήθεια έχω σκεφτεί ότι πόσα είναι τα βιβλία για τα οποία δε θυμάμαι σχεδόν τίποτα και θα ήθελα να τα ανοίξω και πάλι.

Ευχάριστη έκπληξη το Σφαγείο 5 λοιπόν, το οποίο απόλαυσα. Το χιούμορ του Βόνεγκατ, το εύρημα με τους εξωγήινους, αλλά βασικά το εύρημα με το πήγαινε έλα στον χρόνο, μια συνεχής παλινδρόμηση, που αποδιοργανώνει  στιγμιαία τον αναγνώστη, τον κρατάει σε μια εγρήγορση, τον βάζει στη λογική να σκεφτεί τον παραλογισμό του πολέμου, τις κάθε άλλο παρά αμελητέες συνέπειές του στις ζωές εκείνων οι οποίοι των βίωσαν και τη ματαιότητά του.

Το Σφαγείο σε μετάφραση του Αλέξη Καλοφωλιά είναι ένα αντιπολεμικό βιβλίο και ο Βόνεγκατ καταφέρνει να περάσει τα μηνύματά του με τη σάτιρα και μια φαινομενική ελαφράδα η οποία λειτουργεί εν τέλει υποδόρια καταφέρνοντας να προβληματίσει τον εκάστοτε αναγνώστη.

Σαφώς προτεινόμενο!

(4,5 από 5 αστεράκια)