Η ημέρα της κρίσεως - Flannery O' Connor

 

Δεύτερη συλλογή διηγημάτων της Flannery O' Connor και οι εντυπώσεις είναι περίπου οι ίδιες. Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που διάβασα το 'Σπάνιο να σου τύχει καλός άνθρωπος' και επανέρχομαι με το 'Η ημέρα της κρίσεως' της Αμερικανίδας συγγραφέως το οποίο περιέχει 9 εξαιρετικά διηγήματα σε μετάφραση της Ρένας Χάτχουτ.

Τα περισσότερα είναι πολυσέλιδα, 35 με 40 σελίδες κατά μέσο όρο, και διαδραματίζονται στο ίδιο πάνω κάτω σκηνικό: Αμερικάνικος Νότος, αγροτικές περιοχές, οικογένειες σε φάρμες, γαιοκτήμονες και εργάτες. Και παρόλου που συναντάς αυτή την ομοιότητα δε σ' απασχολεί καθόλου μια και η O' Connor ξεδιπλώνει τις ανησυχίες της και τις σκέψεις της με έναν τρόπο που σε γοητεύει, σε κρατάει στο κείμενο χωρίς να αισθάνεσαι ότι κοπιάζεις, συνδυάζοντας εν τέλει αριστοτεχνικά τη λογοτεχνία με την ακτινογραφία της αγροτικής κοινωνίας ενός περασμένου αιώνα με τους μαύρους να έχουν ήδη κάνει τα πρώτα βήματα προς την ανεξαρτησία τους και τους θεσμούς του γάμου και της οικογένειας να κλυδωνίζονται από τη διαφοροποίηση των αντιλήψεων.

Εάν θα έπρεπε να ξεχωρίσω τα δυο καλύτερα, θα διάλεγα τις 'Ανέσεις του σπιτιού' και το 'Θέα στο δασάκι'. Έτσι κι αλλιώς και τα εννιά ήταν υπέροχα.

Πέντε από πέντε αστεράκια