Μπενίτο Σερένο - Herman Melville

Εντάξει, κάπως έπρεπε να προχωρήσω, να συνεχιστεί το διάβασμα μετά την εμπειρία του Οδυσσέα. Καλοκαίρι είναι, συνήθως δε γράφω οπότε ευκαιρία για λίγα ακόμα βιβλία. Δεν το σκέφτηκα πολύ, μη νομίζετε. Είχα τον Μέλβιλ εύκαιρο, εκτός βιβλιοθήκης, και λέω πάμε. Δεν μ' έχει απογοητεύσει ποτέ και τυχαίνει να είναι απ' τους πολύ αγαπημένους μου.

Πάμε λοιπόν για θάλασσα, πλοία, φουρτούνες, ιδιαίτερες μορφές καπετάνιων, ιδιαίτερες μορφές πληρώματος, μαύρους, λευκούς, σκοτεινές ιστορίες, μαχαίρια, πελέκια, σπάθες και μυστήριο, έχει απ' όλα ο 'Μπενίτο Σερένο' σε μετάφραση Αθηνάς Δημητριάδου.

Ο Μέλβιλ παίρνει την αφήγηση ενός κεφαλαίου απ' τα ημερολόγια ενός υπαρκτού προσώπου, του πλοιάρχου Ντηλέηνο, και φτιάχνει μια (ακόμα) υπέροχη ιστορία με τους ήρωές του να είναι τόσο αληθινοί και με τόση μαεστρία δουλεμένοι κάνοντας την ανάγνωση  απολαυστική προσφέροντάς μας ακόμα και την ανατροπή της πλοκής προς το τέλος. Το 'Σαν Ντόμινικ' με καπετάνιο τον Μπενίτο Σερένο βρίσκεται ταλαιπωρημένο, να πλέει κοντά στο λιμάνι της Σάντα Μαρία, εκεί όπου έχει παραμείνει και το Bachelor's Delight με πλοίαρχο τον Ντηλέηνο. Ο Ντηλέηνο σπεύδει να το προσεγγίσει και να βοηθήσει το πλήρωμα και τους μαύρους σκλάβους, που φαίνονται να είναι εξαθλιωμένοι από την παρατεταμένη παραμονή τους στη θάλασσα χωρίς εφόδια και νερό. O καλοπροαίρετος καπετάνιος θα συναντήσει την αρρωστιάρικη φιγούρα του αινιγματικού Μπενίτο και τον πιστό του υπηρέτη Μπάμπο μέσα σε μια ατμόσφαιρα που υπονοεί κρυμμένα μυστικά.

Θαύμασα για μια ακόμα φορά τον Μέλβιλ και τον ζήλεψα. Η πλοκή είναι σφιχτά δομημένη και η γραφή πλούσια χωρίς όμως περιττά φτιασίδια, τόσο όσο παντού, και για τα πάντα. Θα το διαβάσετε σε τρία το πολύ απογεύματα ή αν είστε γρήγοροι μπορεί και σ' ένα, ό,τι πρέπει για αυτές τις ζεστές μέρες του Ιουλίου ο οποίος για την ώρα δε μας έχει ταλαιπωρήσει ιδιαίτερα.