Μαλαφρένα - Ursula K. Le Guin

Η 'Μαλαφρένα' σε μετάφραση Κλαίρης Παπαμιχαήλ, δεν είναι το μυθιστόρημα που θα περιμένα να διαβάσω απ' την Λε Γκεν. Γιατί; μοιάζει με μια συγγραφική άσκηση - δεν είναι - μια και ουσιαστικά πρόκειται για ένα βιβλίο που θα μπορούσε να είχε γραφτεί από συγγραφέα εκείνου του αιώνα. Του 19ου δηλαδή. Λίγο μετά την Γαλλική επανάσταση, την περίοδο που είχαμε εμείς εδώ τη δική μας επανάσταση, σε μια επινοημένη επαρχία, την Ορσίνια.

Και τι ώθησε την Λε Γκεν να γράψει μια ιστορία εντελώς διαφορετική απ' τις δυστοπίες της; Καθίστε και διαβάστε δε θα σας τα λέω όλα εγώ. Ήθελε η γυναίκα να γράψει ένα μυθιστόρημα εποχής. Το 'χε καημό, πώς να το πω αλλιώς; 

Της βγήκε; θα αναρωτιέστε.

Ω, ναι, Λε Γκεν είναι αυτή! Ίσως παραείναι εποχής για τα γούστα μου.

Ο Ίταλε Σόρντε, ο κεντρικός ας πούμε ήρωας, γιατί ο προβολέας πέφτει και σ' άλλα πρόσωπα, αυτός λοιπόν, γόνος μιας ευκατάστατης οικογένειας που διαχειρίζεται γόνιμες εκτάσεις στην Μαλαφρένα, ετοιμάζεται να φύγει υποκινημένος από την επιθυμία του να αναζητήσει την ελευθερία και να την επικοινωνήσει μέσω μιας εφημερίδας που θα στήσει με ομοϊδεάτες του, στους κατοίκους των γύρω περιοχών προσδοκώντας σε μια αλλαγή του καθεστώτος.

Η Λε Γκεν επινοεί ένα σκηνικό με πόλεις, χωριά, βουνά, ποτάμια, περιοχές, στοιχεία τα οποία μαζί και με τα ονόματα σου δίνουν την αίσθηση ότι δεν μπορεί παρά να έχουν υπάρξει στ' αλήθεια. Η φύση εμφανίζεται συχνά πυκνά στο κείμενο ενισχύοντας την εντύπωση ότι βρισκόμαστε σ' ένα μακρινό παρλεθόν ενώ οι ταξικές διαφορές και η πολιτική κατάσταση κλείνουν το μάτι στην γαλλική επανάσταση και στην μετέπειτα ανατροπή της.

Οπότε, συνοψίζοντας την δική μου εντύπωση η οποία βέβαια είναι πάντα από μόνη της μια σύνοψη, θα έλεγα ότι πέρασα καλά αλλά βαρέθηκα και σε κάποια σημεία.

Τρία από πέντε αστέρια.

 ΥΓ: (δε θα χει πάντα βαθμολογία - άμα θέλω)