Η κοιλάδα της αταξίας - Friedrich Dürrenmatt

 

Η κοιλάδα της αταξίας είναι ένα χωριό ξεχασμένο απ' τον Θεό, ή απ' τον Μεγάλο Γέρο όπως τον αποκαλεί ο Friedrich Dürrenmatt στο τελευταίο του μυθιστόρημα, κι απέναντι από το χωρίο βρίσκεται ένα ξενοδοχείο όπου καταλύουν τους μισούς μήνες του χρόνου πολυεκατομμυριούχοι προκειμένου να ζήσουν για λίγο καιρό ως φτωχοί και τους άλλους μισούς εγκληματίες, δολοφόνοι, διαβόητοι κακοποιοί.

Σ' αυτό το σκηνικό έχουμε τον Μωυσή Μέλκερ, θεολόγο με λυμένο το βιοποριστικό του ζήτημα, ο οποίος διαχειρίζεται το κομμάτι με τους πλουσίους και τον κόμη Κίκσεν, ή κάπως έτσι, δεν τα πάω καλά με τα ονόματα και το βιβλίο ήταν δανεικό, ο οποίος έχει αναλάβει το άλλο με τους μαφιόζους.

Πέρα από τις θεολογικές ανησυχίες του Dürrenmatt, παρούσες μέσα από τις σκέψεις του Μωυσή, κι έναν σουρεαλιστικό διαχωρισμό με έναν καλό κι έναν κακό Θεό, ο Μεγάλος Γέρος με τη γενειάδα και ο Μεγάλος Γέρος χωρίς την γενειάδα - μην σας φαίνονται απλοϊκά, εδώ έχουμε ανάλυση μικρής έκτασης ταιριαστή με το υπόλοιπο κείμενο, ‘Η κοιλάδα της αταξίας’, σε μετάφραση Βασίλη Πατέρα, είναι ένα βιβλίο πραγματικά απολαυστικό. Δεν ήταν λίγες οι φορές που με έπιασαν τα γέλια. Βέβαια δε σας κρύβω ότι στο ξεκίνημά του μπερδεύτηκα λίγο με τους Θεούς κι όχι τους δαίμονες, αλλά η συνέχεια ήταν πιο βατή με ολίγα σουρεαλιστικά ξεσπάσματα, καλοδεχούμενα το δίχως άλλο.

Το βασικό γεγονός είναι ο βιασμός της κόρης του κοινοτάρχη ενώ παράλληλα ο σκύλος του δαγκώνει έναν μαφιόζο. Τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε και θα περάσετε καλά, πιστέψτε με. Ο Ελβετός συγγραφέας σατιρίζει την χώρα του, τη διεφθαρμένη πολιτική και τη δικαιοσύνη, την εγκληματικότητα που ανθεί με την ανοχή των κατοίκων.

Τέσσερα από Πέντε αστεράκια.

Ακόμα εδώ είστε;