Γιος του Ιησού - Denis Johnson

 

Τα δυο διηγήματα που ξεχώρισα από την συλλογή ‘Ο γιος του Ιησού’, σε μετάφραση Παναγιώτη Κεχαγιά, ήταν το ‘Δουλειά’ και ‘Οίκος ευγηρίας Μπέβερλι’. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν κάπως έτσι, γράφοντας πως ο Τζόνσον ήταν μαθητής του Κάρβερ. Μοιάζουν τα διηγήματά του με τα δικά του; Δεν θα έλεγα πως όχι, αν και έχω χρόνια να πιάσω κάποιο (του Κάρβερ).

Οι ήρωες του Τζόνσον είναι τύποι με ξοδεμένες ζωές, χρήστες ουσιών ή/και αλκοόλ, που ζουν σε αστικά κέντρα μπαινοβγαίνοντας σε καταγώγια, παρανομώντας συχνά πυκνά, τραβώντας τον δικό τους Γολγοθά προκειμένου να επιβιώσουν. Η γραφή του Τζόνσον είναι εν πολλοίς νουάρ, ατμοσφαιρική και φορές φορές ενδοσκοπική. Τα διηγήματά του έχουν τη γοητεία που σου προκαλούν οι ιστορίες ανθρώπων και καταστάσεων οι οποίες απέχουν πολύ από ό,τι έχεις βιώσει, αγγίζουν το γκροτέσκο, ενώ η έκτασή τους είναι μικρή, σαν ένα δυνατό ταρακούνημα στην καρέκλα που συνηθίζεις να κάθεσαι για να διαβάσεις.

Θα ήθελα να περιλαμβάνονται κι άλλα, να είναι η συλλογή μεγαλύτερη και να μη μείνω με την τελευταία σελίδα μισάνοιχτη περιμένοντας την επόμενη …

(4 από 5 αστεράκια)