Αύγουστος - John Williams

 

Δεν ξέρω αν συνηθίζετε να διαβάζετε ιστορικά βιβλία. Εγώ όχι, θα έλεγα ότι τα αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι. Βασικά τα βαριέμαι. Ήξερα ότι ο 'Αύγουστος' του John Williams, σε μετάφραση Μαρίας Αγγελίδου, δεν θα είναι ένα τέτοιο. Ένα από αυτά. Και δεν ήταν.

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα, σε επιστολική μορφή, αυτά μου αρέσουν, στο οποίο συναντάμε - τι άλλο; - τον Αύγουστο, τον Οκτάβιο, μαθαίνουμε για την πορεία του ως Καίσαρα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, για τις γυναίκες του, τα πάθη του, τις μηχανορραφίες προκειμένου να διατηρηθεί στην εξουσία. Αλλά και για τις δυο αδυναμίες του: τη Ρώμη και την κόρη του την Ιουλία.

Είναι ένα γοητευτικό μυθιστόρημα, διαβάζεται γρήγορα, σε μεταφέρει σ' εκείνη την εποχή χρησιμοποιώντας σε μεγάλο βαθμό πρόσωπα υπαρκτά και γεγονότα πραγματικά, φωτίζοντας άλλοτε τις σχέσεις εξουσίας και τη δίψα για ισχύ κι άλλοτε τις κοινωνικές, φιλίες, έρωτες, ενώ σίγουρα παραμένει επίκαιρο σ' αυτή την εποχή όπου όλα μοιάζουν να κινούνται προς τα πίσω, προς άλλες μορφές εξουσίας, απολυταρχικές κι εντελώς παράλογες για κάποιον που ζει μέσα σ' αυτήν, παρατηρεί την κατάσταση κι έχει τα μυαλά του στη θέση τους. 

Θα περάσετε καλά διαβάζοντας τον 'Αύγουστο', θα ταξιδέψετε νοερά σ' εκείνη την περίοδο και ενδεχομένως θα αναρωτηθείτε πώς κατάφερε ο Williams να φτιάξει ένα μυθιστόρημα εποχής τόσο διαφορετικό από το Stoner και τον Μακελάρη (αν κι εδώ είμαι λίγο φάουλ γιατί δεν το ολοκλήρωσα). 

Υπέροχο το τελευταίο μέρος του βιβλίου, οι τελευταίες πενήντα περίπου σελίδες. Λίστα το βάλατε;

(4,5 από πέντε αστέρια)