Τα τετράδια του δον Ριγοβέρτο - Mario Vargas Llosa

 

Απολαυστικό είναι αυτό το βιβλίο του Mario Vargas Llosa και θα ήταν ακόμα καλύτερο αν είχε ... λιγότερες σελίδες - για τα δικά μου πάντα γούστα που με πιάνει και μια μικρή αλλεργία με τη φλυαρία. ‘Τα τετράδια του δον Ριγοβέρτο’, γεμάτα από βίτσια, ερωτισμό, Τέχνη, φιλοσοφία, με μια γραφή πλούσια η οποία σε περνάει από τη μια παράγραφο στην άλλη προβάλλοντας την χαρακτηριστική άνεση του Llosa στο να στήνει ένα μυθιστόρημα, θα μπορούσαν να είναι πιο μικρά σε έκταση.

Ο Ριγοβέρτο μας αφηγείται τις ερωτικές του φαντασιώσεις όπου πάντα πρωταγωνιστεί η (δεύτερη) γυναίκα Lucrecia του έχοντας σαν σημεία εκκίνησης έργα Τέχνης, είτε εικαστικά, είτε συγγραφικά, είτε μουσικά, ενώ παράλληλα παρακολουθούμε τη σχέση της με τον γιο του Fonchito ο οποίος έχει εμμονή με τον Egon Schiele πιστεύοντας πως είναι κάτι σαν το alter ego του. Ο Ριγοβέρτο μας καταθέτει και τις απόψεις του για τη ζωή μονολογώντας απευθυνόμενος σε πρόσωπα τα οποία δεν συνδέονται με την κυρίως ιστορία ή αν θέλετε πλοκή.

Το αποτέλεσμα θα ήταν πιο γοητευτικό αν ήταν πιο συμπαγές! Ναι, το καταλάβαμε, θα πείτε, μας το ανέφερες και παραπάνω. Εγώ πάλι επανασυνδέθηκα με τον Llosa, είχα πολλά χρόνια να διαβάσω κάτι δικό του και θα επανέλθω μάλλον με τη Γιορτή του Τράγου μια και επίσης καιρό είχα να διαβάσω βιβλίο στα ισπανικά  - βατό το συγκεκριμένο αλλά με λεξικό πλάι σας - και το απόλαυσα.

Αν και έπρεπε να ήταν πιο σύντομο!

Βρε μανία ....

(Τρία από πέντε αστέρια)