Πινγκ Πονγκ: καυτά κοψίματα και διαβολεμένα φάλτσα - Jerome Charyn

 

'Εχω πολύ καιρό να παίξω πινγκ πονγκ, χρόνια δηλαδή, πολλά. Δεν περίμενα διαβάζοντας το 'Πινγκ Πονγκ: καυτά κοψίματα και διαβολεμένα φάλτσα' του Jerome Charyn, σε μετάφραση Αντώνη Καλοκύρη, ότι θα ξαναπιάσω ρακέτα. Και δεν έχω ξαναπιάσει είναι η αλήθεια. Ούτε την ταινία που βασίζεται σ' αυτό πήγα να τη δω. Αλλά θα πάω. Και μπορεί να παίξω.
Εξαιτίας του βιβλίου θα πείτε; Όχι, επειδή έτσι κι αλλιώς αυτό το άθλημα μ' αρέσει. Όπως μ' αρέσει και το τένις. Άσχετο, αλλά και σχετικό. Πάμε παρακάτω: Ξεκινώντας το βιβλίο, κάπου εκεί στο ένα τρίτο του σκεφτόμουν, εντάξει ωραία τα ιστορικά στοιχεία για το από πού προήλθε το πινγκ πονγκ, ωραίες κι οι πληροφορίες για τους παίκτες, θα χει τίποτα άλλο όμως παρακάτω;

Και είχε. Ο ίδιος ο Charyn, συγγραφέας κι αυτός, είναι παίκτης του πινγκ πονγκ, το αγαπάει και φαίνεται, σχετίζει τη λογοτεχνία με το άθλημα και αναφέρεται σε δικές του εμπειρίες. Ο Charyn είχε παίξει και με τον Μουστακί, είχε παίξει και με τον Μάρτυ Ράισμαν και τον Ντικ Μάιλς, μορφές του αμερικάνικου πινγκ πονγκ και πολλούς ακόμα. Γενικώς έχει ασχοληθεί πολύ μ' αυτό που αγαπάει και επιχειρεί να το μεταδώσει στον αναγνώστη. 

Δεν ξέρω πραγματικά αν κάποιος ο οποίος δεν έχει ασχοληθεί με το πινγκ πονγκ θα καταφέρει να διαβάσει αυτές τις 300 παρά κάτι σελίδες. Ο Charyn μας εξηγεί για ποιο λόγο το άθλημα δεν ήταν δημοφιλές στην Αμερική παρόλο που έπαιξε μέσω των αθλητών της έναν κομβικό ρόλο στις σχέσεις των ΗΠΑ με την Κίνα. Μας αναλύει επίσης τεχνικά στοιχεία που έχουν να κάνουν με την εξέλιξη της ρακέτας και του μπαλακίου (σικ). Υπήρξαν σημεία που βαρέθηκα, λίγα ευτυχώς, σημεία όπου γίνονταν αναφορές σε παίκτες, παιχνίδια, ενώ είχα διαβάσει κι άλλες από αυτές.

Το βιβλίο είναι ένα χρονικό για αυτό το άθλημα με τη ματιά του Charyn και ολίγη από λογοτεχνία. Τώρα αν δεν έχετε ασχοληθεί ποτέ με το πινγκ πονγκ ή έτσι κι αλλιώς σας αφήνει αδιάφορους, ε, αφήστε και κανένα βιβλίο χωρίς να το αγοράσετε. Πηγαίνετε να δείτε την ταινία που λένε ότι είναι καλή.

Κι εγώ θα πάω.