Tuesday, July 28, 2015

Φάλκονερ - John Cheever


Στην αρχή τη χρονιάς είχα διαβάσει τον 'Κολυμβητή' και ενθουσιάστηκα. Τόσο που ενώ και το 'Φάλκονερ' βρισκόταν ήδη στη βιβλιοθήκη μου, το άφηνα επίτηδες για αργότερα ενώ η σκέψη και μόνο ότι θα διάβαζα κάτι ακόμα από τον Τσίβερ έμοιαζε να μου εξασφαλίζει αναγνωστική απόλαυση σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή.
Η αναμονή δεν κράτησε πολύ. Το 'Φάλκονερ' είναι άλλο ένα μεγάλο δείγμα γραφής του συγγραφέα που όπως και η προαναφερθείσα συλλογή διηγημάτων δεν πρέπει να λείπει από τη βιβλιοθήκη σας. Ο Φάραγκατ περνάει την πύλη του σωφρονιστικού ιδρύματος Φάλκονερ με το φόνο του αδελφού του και τον εθισμό στα ναρκωτικά να βαραίνει τις πλάτες του. Η ζωή του κατάδικου πίσω απ' τα κάγκελα, οι σύντροφοι του στην πτέρυγα Φ αριστοτεχνικά σκιαγραφημένοι, η ομοφυλοφιλία, ο ίδιος ο ήρωας που προέρχεται από μια εύπορη οικογένεια και οι αναμνήσεις του από ένα αποτυχημένο γάμο κι ένα διαβρωμένο αστικό περιβάλλον συνθέτουν μια ιστορία, γραμμένη μέσα σε μια ζοφερή ατμόσφαιρα που με αιχμαλώτησε από την πρώτη σελίδα.

Κι εδώ όπως και στα διηγήματα δεν ήταν λίγες οι φορές που σταμάτησα για να ξαναδιαβάσω σκέψεις του συγγραφέα και να τσακίσω σελίδες (ξέρω, δεν πρέπει, χαλάει το βιβλίο). Εντύπωση μου έκανε που δεν αναλύει σε βάθος την δολοφονία του αδελφού του, κάτι που περίμενα να συμβεί ίσως επειδή θα ήταν αυτό που θα έκανε οποιοσδήποτε άλλος.

O Cheever εδώ εμφανίζεται πιο σκληρός απ' ότι στη μικρή φόρμα, πιο δραματικός, ίσως επειδή γράφει για καταστάσεις που είναι σχεδόν αυτοβιογραφικές. Δε θα μπορούσα να πω ότι το Φάλκονερ μου άρεσε περισσότερο απ' τα διηγήματα ούτε το αντίστροφο. Είναι δυο διαφορετικά βιβλία με κοινό παρανομαστή.


Wednesday, July 22, 2015

Ο χορός της Νίκης - Antonio Skármeta


 O χωρός της Νίκης του χιλιανού συγγραφέα Antonio Skármeta (περισσότερο γνωστός από τον Ταχυδρόμο του Νερούδα στον οποίο βασίστηκε η ταινία Il Postino) είναι ένα γοητευτικό μυθιστόρημα, μια ιστορία τριών προσώπων που εκτυλίσσεται στο Santiago της Χιλής.
Ο Ángel Santiago είναι ένας νέος που οδηγήθηκε στην φυλακή επειδή έκλεψε ένα άλογο και ο Vergara Grey είναι ένας διάσημος διαρρήκτης που έχει χτίσει τη φήμη του πάνω σε αναίμακτες επιχειρήσεις. Οι δύο τους παίρνουν εξιτήριο απ' τη φυλακή εξ αιτίας μιας αναπάντεχης αμνηστίας και βρίσκονται άνεργοι σε μια Χιλή που αναρρώνει μετά την δικτατορία του Πινοσέτ.

Ο νεαρός Ángel θα γνωρίσει την Victoria, μια 17χρονη μαθήτρια που ονειρεύεται να ξεφύγει από την καταθλιπτική μητέρα της και να γίνει μια διάσημη μπαλαρίνα. Ο Ángel θα βρει τον Vergara και θα προσπαθήσει να τον πείσει να πάρει μέρος σε μια ληστεία που έχει σχεδιάσει ένας γνωστός τους κατάδικος. 

Η φιλία, ο έρωτας, η αγωνία για την έκβαση της ιστορίας με φόντο την πόλη του Santiago, ένα σκηνικό που απολαμβάνεις, ένα μυθιστόρημα με γρήγορη πλοκή και πολλούς διαλόγους, ό,τι πρέπει για αυτές τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού, σε ένα μπαλκόνι της πόλης παλεύοντας με την απογευματινή νύστα.


Saturday, July 18, 2015

Το σπίτι των κοιμισμένων κοριτσιών - Γιασουνάρι Καουαμπάτα


Το σπίτι των κοιμισμένων κοριτσιών του Καουαμπάτα αποτελείται από τρία διηγήματα. Το ομότιτλο είναι μεγάλης έκτασης - γύρω στις ενενήντα σελίδες και παρουσιάζει για μένα και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τα τρία. Κι αυτό γιατί ίσως λόγω μεγέθους τονίζει ακόμα περισσότερο τον ερωτισμό που επικρατεί σαν θέμα και στα υπόλοιπα.
Ο γερο-Εγκούτσι είναι ένας 67χρονος Ιάπωνας που επισκέπτεται ύστερα από παρότρυνση ενός φίλου ένα σπίτι στο οποίο καταφεύγουν ηλικιωμένοι για να κοιμηθούν με νεαρές κοπέλες που έχουν ναρκωθεί. Οι επισκέπτες δεν έχουν δικαίωμα να κάνουν έρωτα ούτε να βιαιοπραγήσουν. Ο Εγκούτσι επαναλαμβάνει την επίσκεψή του και κάθε φορά κοιμάται με διαφορετική κοπέλα. Οι περιγραφές είναι εξαιρετικές όπως και στα υπόλοιπα κείμενα και οι σκέψεις του Εγκούτσι παλινδρομούν ανάμεσα στο παρελθόν και τις σχέσεις του με γυναίκες και στο παρόν ενός άντρα που βρίσκεται κοντά στο τέλος της ερωτικής του δραστηριότητας.
Στο 'Μπράτσο', βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σουρεαλιστικό ξεκίνημα όπου ο ήρωας παίρνει μαζί του το αριστερό μπράτσο που του δανείζει μια γυναίκα. Αυτό το εύρημα του Καουαμπάτα λειτουργεί σαν στη θεση του να υπήρχε η ίδια η ιδιοκτήτρια του αποκομμένου μέλους και εκείνος μοιάζει σαν να συνομιλεί με την ίδια.
Τέλος, στο 'Περί ζώων και πουλιών', ένας άντρας που ζει σε ένα σπίτι γεμάτο με πουλιά και ζώα και την υπηρέτρια του, αναπολεί τη μοναδική ερωτική σχέση που τον είχε σημαδέψει.

Ένα ολιγοσέλιδο βιβλίο που θα διαβαστεί μέσα σε δυο απογεύματα και θα μείνει στην μνήμη για πολύ καιρό.



Wednesday, July 15, 2015

Εκεί που ζουν οι τίγρεις - Jean-Marie Blas de Robles



Αυτό το υπέροχο μυθιστόρημα μου 'κανε συντροφιά τούτες τις δύσκολες μέρες και κατάφερε να μου απαλύνει έστω και λίγο τον πόνο που ένιωθα για όλα αυτά που συνέβαιναν κι ακόμα συμβαίνουν γύρω μου.
Χρησιμοποιώντας ένα πιασάρικο χαρακτηρισμό θα το αποκαλούσα το page turner του βιβλίοφιλου! Και τι δεν θα βρει κανείς μέσα σ' αυτό το βιβλίο. Έρωτες, φόνους, αγωνία, φιλοσοφία, θρησκεία, ιστορία και πάνω απ' όλα μια ζοφερή θεώρηση του κόσμου στον οποίο ζούμε.
Ο Ελεάζαρ είναι ένας ανταποκριτής που βρίσκεται στην Αλκάνταρα της Βραζιλίας. Του αναθέτουν να επιμεληθεί τη βιογραφία του Ιησουίτη Αθανάσιου Κίρχερ γραμμένη απ' τον Κάσπαρ Σοτ ο οποίος τον ακολουθεί καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του. Ο βίος του Κίρχερ παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον μια και πρόκειται για έναν ιερέα που ασχολήθηκε με την Αιγυπτιολογία, την Αστρονομία, τα Μαθηματικά, τη Θρησκειολογία, δημιούργησε εφευρέσεις. Παράλληλα με την ιστορία του Κίρχερ παρακολουθούμε την αναζήτηση γεωλογικών ευρημάτων στη ζούγκλα του Αμαζονίου από την Ελάινε, τη γυναίκα του Ελεάζαρ, τον έκλυτο βίο της κόρης του Μοέμα και την πορεία προς εκδίκηση του σακάτη Νέλσον που ζει στις φαβέλες και αναζητάει λύτρωση για την αναπηρία του. Ενώ αρχικά η κάθε ιστορία προχωράει χωρίς να συνδέεται με τις υπόλοιπες, οι ήρωες σιγά σιγά συνδέονται είτε μέσω κοινών στοιχείων, προσώπων είτε μέσω αναπάντεχων συναντήσεων. Το βιβλίο έχει σχετικά γρήγορο ρυθμό ενώ σε κάποια σημεία παρεμβάλλονται οι σημειώσεις του Ελεάζαρ που περιέχουν μικρά διαμάντια σκέψης. Εξαιρετικό είναι και το σκιαγράφημα της Βραζιλίας, μιας ιδιαίτερης χώρας με μεγάλο φυσικό αλλά και πολιτισμικό πλούτο.
Ο όγκος δεν με απασχόλησε ποτέ από τη στιγμή που άφησα πίσω μου την πρώτη σελίδα. Τολμώ να πω ότι κι άλλο να είχε θα το διάβαζα με την ίδια ευχαρίστηση και προσμονή.